Wat valt onder een commerciële uiting?
Het Burgerlijk Wetboek spreekt van commerciële communicatie. Dat is elke vorm van communicatie die de producten, diensten of het imago van een onderneming of beroepsbeoefenaar aanprijst. Denk aan een banner, een reclamemail, een gesponsorde video of een winactie op Instagram.
De Nederlandse Reclame Code gebruikt het woord reclame en trekt de grens iets ruimer. Ook het aanprijzen van denkbeelden telt mee, zoals een campagne van een goed doel. De code noemt onder meer sponsoring, productplaatsing, verpakking, telemarketing en buzz marketing als vormen van reclame.
Een paar dingen vallen er niet onder:
- Zuiver feitelijke mededelingen: een bericht over gewijzigde openingstijden prijst niets aan.
- Onafhankelijke recensies: een oordeel dat iemand onafhankelijk van het bedrijf en zonder betaling schrijft, is geen commerciële communicatie.
- Een domeinnaam of e-mailadres: informatie die alleen toegang geeft tot het bedrijf, telt niet mee.
- Een individueel verkoopgesprek: de code vraagt om een openbare of systematische aanprijzing. Een standaardtekst die je naar veel mensen stuurt, kan wel reclame zijn.
Welke regels gelden voor een commerciële uiting?
De basisregel staat in de Reclame Code en, voor online uitingen, ook in de wet: een commerciële uiting moet duidelijk herkenbaar zijn als reclame. Dat kan via opmaak, presentatie of inhoud, afgestemd op het publiek. Online maak je ook duidelijk wie achter de uiting zit. Bij een online actie, wedstrijd of spel vermeld je de voorwaarden.
Richt je je op consumenten, dan valt de uiting ook onder de regels voor handelspraktijken in het Burgerlijk Wetboek. Die verbieden onder meer misleiding. Nepreviews zijn daar een bekend voorbeeld van.
Voor social media geldt de Reclamecode Social Media & Influencer Marketing. Krijgt een maker geld, gratis producten, een uitnodiging of een kortingscode van een merk, dan is er volgens de code een relevante relatie. Die relatie moet uitdrukkelijk in de post staan, bijvoorbeeld met ‘ad’, ‘advertentie’ of ‘betaalde samenwerking’. Lees meer over influencer marketing.
Voorbeeld: een e-bike voor een lokale influencer
Fietsenwinkel Trapkracht uit Deventer geeft een lokale influencer een maand lang een e-bike in bruikleen. De maker plaatst er een enthousiaste video over. Door dat voordeel is er een relevante relatie, dus de video is reclame. In de post staat daarom duidelijk ‘gekregen van @trapkracht’.
Een week later plaatst de winkel zelf een bericht over de openingstijden in de kerstweek. Dat bericht prijst niets aan en is dus geen reclame. Een bericht over een kerstactie met korting is dat wel.
Verwar een commerciële uiting niet met
- Redactionele content: een artikel of recensie die een journalist onafhankelijk schrijft. Betaalt een merk voor de plaatsing, dan is het een commerciële uiting, zoals een advertorial.
- Ongevraagde reclame: of je iemand zonder toestemming mag mailen of bellen, regelt de Telecommunicatiewet. Dat gaat over de verzending, niet over wat er in de boodschap staat.
Veelgestelde vragen over Commerciële uiting
Is een influencerpost een commerciële uiting?
Ja, als de maker iets van het merk krijgt. Denk aan geld, gratis producten, een uitnodiging of een kortingscode. In de post moet dan staan dat het reclame is, bijvoorbeeld met ‘ad’ of ‘betaalde samenwerking’.
Wat is het verschil tussen reclame en een commerciële uiting?
Ze liggen dicht bij elkaar. De wet spreekt van commerciële communicatie over producten, diensten of het imago van een bedrijf. De Reclame Code rekent ook het aanprijzen van denkbeelden tot reclame, zoals een campagne van een goed doel.
Waar kun je klagen over een commerciële uiting?
Iedereen kan een klacht indienen bij de Stichting Reclame Code. De Reclame Code Commissie beoordeelt die. Daarnaast treedt de ACM op tegen misleiding van consumenten.