Wat doet de Stichting Reclame Code?
De SRC bevordert sinds 1963 verantwoorde reclame. Adverteerders, media, creatieve bureaus en maatschappelijke organisaties maken samen afspraken over wat wel en niet kan in reclame. Die afspraken staan in de Nederlandse Reclame Code (NRC). Zelfregulering betekent dat de reclamewereld zelf verantwoordelijkheid neemt, in plaats van of naast wetgeving.
Het algemene deel van de NRC geldt voor alle reclame, ongeacht het medium. Reclame mag bijvoorbeeld niet misleidend zijn en moet duidelijk herkenbaar zijn als reclame. Een advertorial moet dus laten zien dat het om reclame gaat. Daarnaast zijn er bijzondere codes voor bepaalde producten en kanalen, zoals de Reclamecode Social Media & Influencer Marketing (RSM) voor influencer marketing.
Hoe werkt een klacht bij de Reclame Code Commissie?
- Je dient de klacht in via het online klachtenformulier, met uitleg en zo mogelijk bewijs.
- Het secretariaat kijkt eerst of de klacht voldoende onderbouwd is en of naam en adres kloppen. Anonieme klachten behandelt de SRC niet.
- De adverteerder krijgt in principe 14 dagen om op de klacht te reageren.
- De voorzitter of de voltallige commissie doet uitspraak. Is de klacht gegrond, dan beveelt de commissie de adverteerder aan om niet meer zo te adverteren.
- Ben je het niet eens met de uitspraak, dan kun je in beroep gaan bij het College van Beroep.
Voor consumenten is een klacht in principe gratis. Bedrijven die een klacht indienen, betalen meestal klachtengeld.
Wat gebeurt er na een uitspraak?
Alle media-instellingen die reclame verzorgen, zijn op grond van de Mediawet aangesloten bij de SRC. Ze mogen reclame die volgens de commissie in strijd is met de code niet meer uitzenden of verspreiden. De afdeling Compliance controleert of adverteerders een uitspraak opvolgen. Wie dat weigert, kan op de website van de SRC in de rubriek ‘Non-compliant’ komen.
De SRC werkt ook samen met wettelijke toezichthouders. Met de Autoriteit Consument & Markt (ACM) en het Commissariaat voor de Media heeft de stichting een convenant.
Voorbeeld: een klacht over een kortingsactie
Schoenenwinkel Stap & Co adverteert online met ‘Alles 70% korting’. Een klant ontdekt dat de korting maar voor een paar modellen geldt en dient een klacht in. De commissie vindt de advertentie misleidend en beveelt de winkel aan om zo niet meer te adverteren. Stap & Co verandert de tekst in ‘Tot 70% korting op geselecteerde modellen’.
Veelgestelde vragen over Stichting Reclame Code
Wat doet de Reclame Code Commissie?
De Reclame Code Commissie beoordeelt klachten over reclame. De commissie kijkt of een reclame in strijd is met de Nederlandse Reclame Code. Tegen een uitspraak kun je in beroep gaan bij het College van Beroep.
Kost een klacht bij de Stichting Reclame Code geld?
Voor consumenten is een klacht in principe gratis. Voor een beroep betaal je als consument 50 euro. Krijg je gelijk, dan krijg je dat bedrag terug.
Is de Nederlandse Reclame Code een wet?
Nee. De code is zelfregulering: afspraken van de reclamewereld zelf, naast of in plaats van wetgeving. Media-instellingen die reclame verzorgen, zijn wel via de Mediawet aangesloten bij de SRC.