Hoe werkt malvertising?
Aanvallers gebruiken dezelfde middelen als gewone adverteerders. MITRE ATT&CK, een kennisbank over aanvalstechnieken, en het Britse National Cyber Security Centre (NCSC) beschrijven onder meer deze werkwijzen:
- Nagemaakte merken: een advertentie lijkt van een bekend merk, maar leidt naar een kloon van de officiële site met een besmette versie van de software.
- Gerichte campagnes: aanvallers gebruiken de targeting van een advertentienetwerk, zoals locatie en apparaattype, om bepaalde groepen te raken.
- Besmetting zonder klik: bevat de advertentie zelf schadelijke code, dan kan alleen het bekijken van een webpagina al genoeg zijn.
- Verstoppen voor controle: de crawlers van het netwerk krijgen een onschuldige pagina te zien, echte bezoekers de kwaadaardige. Opzettelijke typfouten in merknamen omzeilen automatische merkbewaking.
Volgens het NCSC kan één kwaadaardige advertentie via veel uitgevers op veel websites terechtkomen. Zo kan een aanval zich snel en breed verspreiden.
Wat doet Google tegen malvertising?
Google Ads en Display & Video 360 verbieden het bewust verspreiden van malware. De regel geldt voor de advertentie en voor alle software die je site of app host of waarnaar die linkt. Google ziet dit als een ernstige overtreding en schorst het account direct, zonder waarschuwing vooraf. Daarna mag je nooit meer adverteren via Google Ads.
Ook gehackte websites als bestemming zijn niet toegestaan. Hetzelfde geldt voor het aanpassen van tekst, beeld of domein om de controle van Google te ontlopen.
Wat kun je als adverteerder tegen malvertising doen?
Het NCSC publiceerde in november 2024 richtlijnen voor merken. De gedachte: wie advertentiebudget uitgeeft, kan partners kiezen die veiligheid serieus nemen. Het NCSC raadt onder meer aan om van advertentiepartners te vragen dat ze:
- de identiteit van hun klanten en de eigenaren daarachter controleren;
- industriestandaarden als ads.txt toepassen, waarmee uitgevers vastleggen wie hun advertentieruimte mag verkopen;
- diensten inzetten die kwaadaardige advertenties opsporen en verwijderen.
Inkoop alleen via gecertificeerde kanalen is volgens het NCSC een andere manier om het risico te verkleinen.
Verwar malvertising niet met
- Klikfraude: nepklikken die het budget van een adverteerder opmaken. Bij malvertising is de bezoeker het doelwit, niet de adverteerder.
- Adware: software op je eigen apparaat die ongevraagd advertenties toont. Malvertising loopt via gewone advertentieplekken op websites en in zoekmachines.
- Phishing: oplichting die mensen persoonlijke gegevens laat afgeven, vaak via e-mail. Malvertising kan daarvoor een advertentie als ingang gebruiken.
Veelgestelde vragen over Malvertising
Wat is malvertising?
Malvertising is het misbruik van online advertenties door criminelen. Zij gebruiken advertenties om malware te verspreiden of mensen naar nepsites te sturen.
Kun je malware krijgen zonder op een advertentie te klikken?
Ja, dat kan. Volgens het Britse NCSC kun je slachtoffer worden door alleen een website te bezoeken. Dat gebeurt als de advertentie zelf schadelijke code bevat.
Hoe herken je een nepadvertentie in zoekresultaten?
Let op kleine typfouten in de merknaam of het webadres. Download software liever via de officiële site van de maker dan via een advertentie.